Gerna

Eind 2013 werd mijn kinderwens zo sterk dat ik als alleenstaande vrouw van 33 wist dat ik iets moest ondernemen. “Versneld” op jacht naar een relatie om die wens te vervullen wilde ik echt niet. Bovendien was ik alleen ook erg gelukkig. Op een avond op het internet kwam ik het boek tegen “De wens & de vaders” van Sara Coster. Ik ben geen lezer, maar dit boek heb ik bijna ik één ruk met een big smile uitgelezen. Geweldig! Zo kon ik mijn wens vervullen. Alsof mijn heden was uitgeschreven met andere namen.

Ik had gelijk een lief homostel voor ogen waarmee ik het zou willen realiseren. Helaas wist ik dat mijn collega en zijn partner zich aan het verdiepen waren in pleegzorg en adoptie, dus geen co-ouderschap. Kort na het uitlezen van dit boek vertelde mijn collega dat hij en zijn partner een speeddating hadden bezocht in Groningen van Sara Coster. Ik wist niet wat ik hoorde. Ik zei alleen heel rustig: “Zij heeft een prachtig boek geschreven, zo zou ik wel kinderen willen.

Verder durfde ik mij er niet over uit te laten, bang dat ze mij voor lief namen om hun kinderwens te vervullen. Een aantal weken later kreeg ik bericht van mijn collega met de vraag of ik er echt voor open stond, op die wijze aan kinderen te beginnen. En uiteindelijk de vraag of ik dat dan ook echt zag zitten met hun. Mijn antwoord was “ja” en een flink aantal gesprekken met zijn drieën over de concrete uitwerking van ons droom en een paar bezoeken aan de notaris werd ik na de eerste poging zwanger van onze zoon die in februari 2015 is geboren. Hoe mooi kan ons geluk zijn!

Helaas, het kan nog mooier wanneer de wet wordt aangepast. Wij vinden dat we alle 3 evenveel rechten en plichten naar onze zoon toe hebben. We wilden alles voor de gewenste zwangerschap aan goed regelen. Ik ben toen met de 2 vaders in wording naar de notaris gegaan. We vertelden in een eerste gesprek onze wensen. Er zou het één en het ander worden uitgezocht en er zou een concept overeenkomst opgemaakt worden. Prachtig! Toen we de uiteindelijke overeenkomst zouden ondertekenen werd er wel bij verteld dat we het netjes hadden geregeld zo, maar dat het officieel tegen de wet ingaat. Een kind mag maar 2 wettelijk vertegenwoordigers hebben. De niet-biologische vader heeft wettelijk geen enkel recht en geen enkele plicht.

In een ergste scenario van overlijden van deze vader zou onze zoon meer belasting moeten betalen over de erfenis dan wanneer zijn biologische vader zou komen te overlijden. De niet-biologische vader mag wettelijk gezien nergens rechtsgeldig voor tekenen of mondeling toestemming voor mogen geven. U kunt hierbij denken aan medische hulpverlening, scholing en sportverenigingen.

Wij hopen dat het spoedig volgens de wet geregeld is dat een kind 3 wettelijk vertegenwoordigers mag hebben. Zo zijn wij alle 3 evenveel bevoegd en verplicht en zijn de rechten van onze zoon wettelijk goed vastgelegd.